Een eeuw leven

Living a century 2

(Living a century: Fathers) For English please scroll down

Paters

“Heeft u het gehoord, van de laatste paters”? Natuurlijk heeft ze het al lang gehoord. Ze leest de krant, ze kijkt naar het journaal. Ze is helemaal bij met alles. Onlangs, is er met een tentoonstelling afscheid genomen van de laatste twee pater Jezuïeten die het langst verbonden waren aan het Stanislas college. Ik heb iets met paters en nonnen en de romantiek van oude meisjesboeken. Ik heb zelfs ooit op de middelbare school een werkstuk gemaakt over meisjeskostscholen in Limburg. De nonnen bleken vaak te streng en vervelend. Ik had teveel ouderwetse boeken gelezen. Ik wilde alleen de romantiek ervan inzien en ben eigenlijk nog steeds fan van The Sound of Music.
“O ja, het is ongelofelijk. Ik weet nog wanneer ze het opgericht hebben. Dat was wat, de enige jezuïetenschool van Nederland waren ze. Heel bijzonder. En zeer goed. Mijn zoons, die al gepensioneerd zijn, zeggen nog steeds: mam, wat hebben we fantastisch goed onderwijs gehad. En dat hadden ze. Heel degelijk en heel serieus. Het is nu anders. Denk ik dan. Ach ja… Weet je, heel veel paters waren heel aardig, gaven vaak bijlessen, in hun eigen tijd. Ze hadden het daar maar druk mee. Maar ja, en ze lacht, die mannen hadden ook niks, geen vrouw, geen gezin, ze leefden voor hun werk, de kinderen. En voor het onderwijs. Het was mooi. Mijn zoons hebben geluk gehad”.

School

Mijn bijna 100 jaar oude buurvrouw vouwt haar gerimpelde handen op en vertelt verder. Hoe ze het gebouw aan het Westplantsoen gebouwd heeft zien worden. Dat haar eerste kinderen eerst op andere locaties zaten en later pas aan het park. Ik loop iedere dag met mijn hond door het aan het Stanislas grenzende park. Regelmatig zie ik leerlingen vuilnis opruimen en het in een plastic zak doen. Ik weet inmiddels dat dat leerlingen zijn die straf hebben. Best een mooie straf. Zouden de paters dat bedacht hebben?
Ze nipt aan haar wijntje en vervolgt. “ Weet je, mijn eerste zonen zaten de eerste jaren alleen met jongens op school. Dat was ook wat, ineens mochten de meisje er ook bij. Zij hebben echt meegemaakt hoe gemengd onderwijs gemeengoed werd, de meisjes druppelden er een voor een binnen, in het eerste jaar. Zo gek eigenlijk”.
Ik wil vragen wat er gek aan is, dat meisjes mee deden, of dat het daarvoor gescheiden was. Ik denk weer aan mijn boeken over meisjeskostscholen en aan het moderne appél om weer gescheiden onderwijs in te voeren. En ik weet het niet. Ik neem afscheid en ga maar weer eens mijn hond uitlaten.

______________________________________________________

 

Fathers

“Did you hear about the last fathers”? Of course she has heard it already. She reads the newspaper, she watches the news. She is completely up to date with everything. Recently, the last two Fathers Jesuits who were the longest involved in the Stanislas College were bid farewell with an exhibition. I have a thing with fathers and nuns and the romance of old girl books. I even once wrote a paper in secondary school about girls’ boarding schools in Limburg. The nuns were often too strikt and annoying. I had read too many old-fashioned books. I only wanted to see the romance of it and I am still a fan of The Sound of Music.
“Oh yes, it is unbelievable. I remember when they started the school. That was something, they were the only Jesuit school in the Netherlands. Very special. And excellent. My sons, who are already retired, still say: Mom, we have had fantastic education. And sure they did. Very solid and very serious. It is different now. I think. Ah yes … You know, many fathers were very nice, often gave tutoring, in their own time. They were very busy with that. But yes, and she laughs, those men did not have anything else to do, no wife, no family, they lived for their work, the children. And for education. It was beautiful. My sons have been lucky “.

School

My almost 100-year-old neighbor folds her wrinkled hands and continues. How she has seen the school being built on the Westplantsoen. That her first children were at first located in other buildings and later next to the park. I walk with my dog every day through the park next to the Stanislas. I regularly see pupils cleaning up garbage and putting it in a plastic bag. I now know that naughty students get this task as a punishment. A rather nice punishment. Would the fathers have come up with that idea?
She sips her wine and continues. “You know, my first sons spent the first years only between boys at school. That was also something, suddenly girls were allowed too. They really experienced how mixed education became commonplace, the girls joined one at a time in the first year. So crazy actually”.
I want to ask what is so crazy about it, that girls were allowed, or the fact that boys and girls had separate education. I think again about the books about girls’ boarding schools and the modern appeal to reintroduce separate single-sex education again. And I do not know. I’m saying good bye and go to take my dog to a walk in the park again.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *